قهر

سلام.چقدر اینجا سوت و کور شده.یادش بخیر اون روزایی که بازار وبلاگ گرم بود.نمیدونم کسی اینجا رو میخونه یا نه.

آلما جان از اینکه وبلاگت رو بستی خیلی ناراحت شدم.اخه چرا؟

دوست خوبم که بعد از کلی وقت واسه م پیام گذاشتی خیلی خوشحالم کردی بازم بهم سر بزن.

تا امروز 11 روزه که با شوهرم قهرم.طولانی ترین قهر توی این مدت.چون چند روز دیگه عیده و بخاطر تعطیلی قرار بود چند جا مهمونی بریم شوهرم قهر کرده که نتونیم بریم.از رفت و آمد خوشش نمیاد چون هیچوقت با کسی رفت و امد نداشتن.ننه ی بی شعورش میگفت من جایی نمیرم تا کسی خونمون نیاد.اگه کسی بیاد باید خرید کنم کلی خرج میشه.پول تو حسابم بمونه بهتره.

از یه طرفم کلا شوهرم از لباس نو پوشیدن بدش میاد چون هیچوقت عادت نداشته الانم نمیتونه.در طول دوران مجردی شاید دو تا پیراهن داشته که زمستون و تابستون همینو میپوشیده.الان بهش میگم واسه مهمونی یه لباس شیک بپوش سختشه اصلا نمیتونه.تو کمد 7-8 تا پیراهن و شلوار نو داره ولی هیچ کدوم نمیپوشه.یه شلوار رنگ و رو رفته داره عاشق اونه همه جا همونو میپوشه.چون میدونه واسه مهمونی بهش گیر میدم که لباس درست بپوشه تصمیم گرفته قهر کنه که کلا نیاد.

در طول این ماه هرروز ننه و باباش و خواهرش نفرین کردم.ایشالا همینجور که تو این روزا دل منو خون کرده تا روز عید خبر مرگ ننه و باباش و خواهرش بهش بدن.

بیتا...